Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Αγιορείτες Πατέρες

Άρθρο:Νεκτάριου Μαστρογιαννίδη
Διασκευή: Πυραγός Λίβερης Χ. Χρήστος (Θεολόγος – Κατηχητής)

Εμείς οι άνθρωποι, αγαπητοί συνάδελφοι και αγαπητές συναδέλφισσες, έχουμε κρατημένα κάποια μυστικά πράγματα για τον εαυτό μας, όπως λογισμούς, καταστάσεις, πράξεις, που είναι ερμητικά κλεισμένα και σκεπασμένα με ένα πέπλο μέσα στον προσωπικό χώρο της καρδιάς και της υπάρξεώς μας.
Κάποτε όμως αυτό το πέπλο θα ανασυρθεί και τα μυστικά αυτά θα γίνουν φανερά. Όλα τότε θα δημοσιοποιηθούν και θα κριθούν.
Μιλάμε φυσικά για την κρίση του Θεού, για την παρουσία του Κυρίου μας, που θα πραγματοποιηθεί για κάθε άνθρωπο και θα αφορά την συνολική του εικόνα. «Όταν έρθει ο Υιός του Ανθρώπου μέσα στη δόξα του και μαζί του όλοι οι άγιοι άγγελοι, θα καθίσει σε θρόνο δόξας και θα συγκεντρωθούν μπροστά του όλα τα έθνη και θα τους ξεχωρίσει όπως ο βοσκός ξεχωρίζει τα πρόβατα από τα κατσίκια. Και θα βάλει τα πρόβατα στα δεξιά του και τα κατσίκια στ’ αριστερά του. Τότε, ο βασιλιάς θα πει σ’ αυτούς που θα βρίσκονται δεξιά του: «Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε το βασίλειο που έχει ετοιμαστεί για σας, διότι πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με μαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και με επισκεφτήκατε, φυλακισμένος και ήρθατε σε μένα». 
Και οι δίκαιοι θα του απαντήσουν. «Πότε, Κύριε, σε είδαμε να έχεις όλα αυτά τα προβλήματα και σε βοηθήσαμε;». Κι εκείνος θα τους πει: «Αλήθεια σας λέω, εφόσον το κάνατε σε έναν από τους ελάχιστους αδελφούς μου, σε μένα το κάνατε.
Ας ρίξουμε πολύ γρήγορα όμως λίγο φως σε δύο μυστικούς κόσμους μας.

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ
   Συνήθως σκεπάζουμε προσεκτικά και με άκρα μυστικότητα τα αμαρτωλά μας πεπραγμένα. Η μυστική μας ζωή είναι η αμαρτωλή μας ζωή, που ίσως από αδυναμία πράξαμε και δεν βρίσκουμε τη δύναμη να την καταθέσουμε ενώπιον του Πνευματικού μας, ενώπιον δηλαδή του Θεού.
    Ίσως να πιστεύουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει και να βελτιωθεί. Ίσως, ότι εκεί που τα τοποθετήσαμε, δεν τα βλέπει κανένας. Αλλά δεν είναι δυνατόν να κρυφτούμε, γιατί μπροστά στον Θεό τα πάντα είναι «γυμνά και τετραχηλισμένα».Γι’ αυτό και ο Δαυίδ αναφωνεί: «από των κρυφίων μου καθάρισόν με», θέλοντας να μας μιλήσει για την συμμαχία του Θεού στην ταπεινή μας προσπάθεια. Σίγουρα και στη δική μας ύπαρξη να υπάρχουν εφάμαρτες καταστάσεις. Ας τρέξουμε να τις διώξουμε από πάνω μας  με την ιερά εξομολόγηση, το<<πλυντήριο» των ψυχών>>. Ας αρχίζουμε να συνάγουμε λιθαράκια αγαθά και χρήσιμα για τον κόσμο της αιωνιότητος, τα οποία μπορεί τώρα να μην φαίνονται, αλλά εκεί θα λαμπυρίσουν σαν πολύτιμοι λίθοι.
   Ένα θετικό βήμα είναι να βλέπουμε τι γίνεται μέσα μας και να σπλαγχνιζόμαστε τον διπλανό μας. Έτσι μας ελεεί και μας απαλλάσσει ο Θεός από τα βρωμερά μας αμαρτήματα. Και τότε θα πει σ’ εκείνους που θα είναι στ’ αριστερά του: «Φύγετε από κοντά μου, οι καταραμένοι, στο πυρ το εξώτεpoν, που είναι ετοιμασμένο για το διάβολο και τους αγγέλους του. Διότι πείνασα και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα και δε μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και δε με μαζέψατε, γυμνός και δε με ντύσατε, άρρωστος και δε με επισκεφτήκατε, φυλακισμένος και δεν ήρθατε σε μένα». Και θα του απαντήσουν κι αυτοί: «Πότε, Κύριε, σε είδαμε να έχεις όλα αυτά τα προβλήματα και δε σε βοηθήσαμε;».Κι εκείνος θα τους πει: «Αλήθεια σας λέω, εφόσον δεν το κάνατε σε έναν από τους ελάχιστους αδελφούς μου, ούτε σε μένα το κάνατε». Και αυτοί θα πάνε σε αιώνια κόλαση, ενώ οι δίκαιοι σε αιώνια ζωή. (κατά Ματθαίον, κεφ. 25, στίχοι 31-46).
Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
   Υπάρχουν όμως και πολλοί που χρησιμοποιούν αυτήν την μέθοδο για να φυλάξουν την αρετή και τις αγαθοεργίες τους εφαρμόζοντας την Ευαγγελική ρήση που λέει κάνοντας το καλό, μη γνωρίζοντας η δεξιά σου τι κάνει η αριστερά σου.
   Έτσι η ψυχή τους γίνεται ,όχι ένα άβατο του Μενιδίου αλλά, «ένα άγιο άβατο», όπου υπάρχουν καλά και με ασφάλεια φυλαγμένα τα έργα της αγάπης, της ελεημοσύνης, της φιλανθρωπίας γενικότερα.
   Όμως αυτά θα φανερωθούν για να βραβευθούν και να απολαύουν οι ποιήσαντες τον μισθό παρά του Δικαιοκρίτη Κυρίου, διότι τα έργα τους δεν κινδύνευσαν ούτε από τον ανθρώπινο έπαινο, ούτε από την κενοδοξία, αλλά έμειναν καθαρά και αμόλυντα από κάθε τι που μπορούσε να τα προσβάλλει.
   Σε τέτοια επίπεδα κινήθηκαν οι Άγιοι του Θεού, και ιδιαιτέρως οι Αγιορείτες Πατέρες τους οποίους τιμούμε σήμερα. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ανασύρει μέσα από την λησμοσύνη του χρόνου την πολιτεία και τα παλαίσματά τους. «Κρυπτά και λάθρα βιώσαντες» αναδείχθησαν, επώνυμοι και ανώνυμοι ως αστέρες πολύφωτοι. Τα λυχνάρια της προσευχής και της αρετής έγιναν στύλοι πυρός, καθαγιάζοντας τα πέρατα με τη διδασκαλία και το παράδειγμά τους.
   Έτσι ανέδειξαν το άγιο βουνό της σιωπής, πολιτεία πολύβουη ενάρετων ανδρών και αναπαυτήριο ψυχών, προερχομένων εκ του πολυτάραχου κοσμικού περιβάλλοντος.
   Ας έχουμε την ευχή τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου